Libya’nın siyasi manzarası ve yeniden yapılanma

Ulusal hedeflerin yok sayıldığı ve kişisel çıkarların milli çıkarlara galip geldiği Libya meselesinde savaş liderleri arasındaki çatışmaların gölgesinde siyasi çözüme varma günden güne zorlaşmakta.

‘Siyasal İslamcı’ milislerin ve hırsız çetelerinin elinde rehine durumuna düşmüş başkent Trablus’ta olup bitenler Libya’da politik manzaranın yeniden şekillenmesinin ve bazı liderliklerin yok olarak bazısının ortaya çıkmasının göstergesi olabilir.

Daha önce Serrac hükümetini desteklediklerini ilan eden 104 milletvekilinden 80’ninin ‘parlamentonun, bu haliyle, Libya Siyasi İttifak Anlaşmasında geçen Ulusal Mutabakat’ı temsil etmediği, dolayısıyla halkı temsil etmediğini ilan etmesi’ değişimin bir başka habercisi olmuştur. Bu esnada, Parlamento başkanı doğrudan devlet başkanlığına gidilmesi için çağrı yapmış ama, başkanlık makamını alamayacağını anlayan, İhvan-ı Müslimin örgütü 7 yıldır seçimin yapılmasını karşı çıktı.

Milletvekillerinin büyük çoğunluğu esasen (Ulusal Mutabakata) uymadığından anayasal olmayan Serrac hükümetinin düşürülmesini istemesi Libya’nın değişken, çok yüzlü ve 7 kötü yılı boyunca hüküm süren liderlerinin BM nezaretinde bir seçimle değiştirilmemesi halinde herhangi bir çözümün mümkün olmayacağı Libya siyasi hayatının değişiminin bir göstergesi olabilir. ,
Bu 7 kötü yılın en kötü semerelerinden biri de ‘Siyasal İslam’ gruplarının geçen seçimleri feci şeklide kaybetmesinden sonra Ulusal Konferans’ın kurulması ve Trablus Uluslararası Havaalanı ve uçak filosu da dahil olmak üzere devlet kurumlarını yok eden “Libya Şafağı” savaşının başlaması olmuştur.

Günümüz Libya siyasi manzarasında halk tabanı veya politik tarihi olmayan kartondan politik partiler, kabilelere dayanan bir toplumda aralarında kavga etmektedir. Ama günümüzde bu manzarada politik ve askeri kurumlar yeniden şekillenmektedir. Bu yeni yapılanma, ordunun yeniden kurumsallaşması ve Libya ordusunun birleşerek milisleri yenmesini, başkentin ‘Siyasal İslam’ çetelerinin esaretinden kurtulmasını, toplumu oluşturan kabilelere ve bölgesel sisteme kaim düşünce sistemine ve Serrac hükümetinden ve battığı yolsuzluklardan kurtulmasına neden olabilir.

Yolsuzluklardan söz açılmışken şu örnekler bu hükümetin yol açtığı yolsuzlukların sadece küçük örnekler olabilir: Bir ortaokul veya hatta ilkokul diploması olmayanların para karşılığında sahte diplomalarla yurtdışına üniversite eğitimine gönderilmesi, Sayıştay raporuna göre Trablus kenti ve banliyölerinde 622 fırının düzenli olarak un tahsisleri alması, Denetim Bürosu raporlarına göre Trablus şehrinin belediyelerinde 450 sahte akaryakıt istasyonunun bulunması, Trablus kentindeki 200 sahte tüketici derneğinin bulunması ve Serrac hükümetinin Milli Eğitim Bakanlığı’nın raporlarına göre Libya batısından yurtdışında okumak üzere diplomasız 674 öğrencinin bulunması.

Başkent Misrata, Zaviye ve Zintan’dan gelen bölgesel ve aşiret milisleri, İhvan ve El Kaide’ye bağlı milislerin varlığından mustariptir. Bu milis ve çeteler İhvan etkisi altındaki Merkez Bankası da dahil olmak üzere devlet kurumları üzerindeki etki ve kontrolü paylaşırlar. Ve bu nedenle, Trablus’u yöneten, kabile ve ideolojik milisler olduğunu rahatlıkla söyleyebiliriz.

Libya çok uluslu veya çok dinli devlet değildir; halkının tamamı Müslümandır ve çözüm yolunu bulmak kolaydır. Bu tür çözüme ulaşmak için Libya’yı alt üst eden kargaşaya sebep olan dış mihrakların çekilmesi, kişisel çıkarları öne koyanların ortadan kalkması, sessiz çoğunluğun sessizliğini bırakması, Trablus ahalisinin milislere karşı ayaklanması ve ardından Libya Ordusu’nun müdahalesi ile başkente girmesi gerekmektedir.

Libya’nın ulusal iradesi, Libya siyasi manzarasını yeniden teşkil edecek, başkenti milislerin esaretinden kurtaracak ve milli servetleri heder edilmekten kurtaracak. Zamanında Libya’nın mukadderatı Kaddafi’nin Arap Birliği sonradan da Afrika Birliği’nin gerçekleşmesi rüyalarıyla heder edilmişti, şimdi de Müslüman Kardeşler (İhvan) Örgütü ve diğer Siyasal İslamcı örgütlerin ‘Hilafet’ projeleriyle heder ediliyor ve Merkez Bankası soyuluyorken Libya ihmal ediliyor.