Petrol bitmeden kendimizi donatmalıyız

Bahreyn, inci ticareti ile zengin bir pazar idi ama bir sabah işler değişti. Zira Japonlar sanayide daha ucuza mal edilip daha çok üretilebilir alternatifler keşfetmişti. Bahreyn’in inci pazarındaki ticareti çöktü ve avcılar işi bıraktı. Haliç bölgesi böylelikle en önemli gelir kaynaklarından birini kaybetmiş oldu. Bu senaryo petrol için de yazılabilir, onun da pekala alternatifleri geliştirilebilir. Nitekim birçok dünya devleti, mazot ve benzin ile çalışan arabaları ortadan kaldırmayı planlayıp elektrikli arabaların geliştirilmesini destekliyor. İngiltere, Fransa, Almanya, Hindistan ve Çin arabalar için petrol yakıtından kurtulma niyetlerini açık açıt dile getirdiler. Daha önce ulaşım nasıl at ve eşekten arabalara geçtiyse bugün de tarih öyle tekerrür ediyor.

Bugün Suudi Arabistan’ın ‘2030 Vizyonu’ gibi fikir ve projeleri varoluş meselesi haline getirmesinin sebebi de bu. Suudi Arabistan, petrole alternatif gelirler elde etmeye çalışıyor. Zaten bu gerçekleşmezse vaziyetimiz ciddi anlamda tehlikede. Bu durum, hükümet harcamalarını doğru planlanmayı, insanların servetlerini nasıl değerlendirebilecekleri noktasında bilinçlendirmeyi, eğitim ve istihdam ile hatalı koşulları düzeltmeyi ve kadına daha fazla imkan sağlamayı gerektiriyor. Tüm bunlar olmazsa sonrasında bu görev daha da zorlaşacak.

Dünyanın en büyük birkaç pazarında arabalarda mazot ve benzin kullanımını durdurmak için 20 yıl süre biçilirken, petrolden sağlanan gelir kaynakları, fiyatların sarsılması ve kaya gibi alternatiflerin geliştirilmesi ile kuruyor. Bu durum daha hızlı çözüm yolları bulmaları için planlamacılar üzerindeki baskıyı artırıyor. Ekonominin yabancı iş gücü ve yerel işsizlikteki bu yüksek oranlarla ve çeşitli mal ve hizmetler için hükümet desteğinin yoksunluğuyla devam etmesi pek mümkün değil. Bu, önümüzdeki birkaç yılda hükümet ve vatandaşlar için durumu daha sancılı hale getirecek. Biz hizmetçiler ve sürücülerin miadının dolduğunu görecek ve ödüllü veya hükümet teminatıyla iş görmenin zorluğunu yaşayacağız.

Planlamacıların, bir devletin hizmet ve sanayi alanında nasıl temayüz edebileceği konusunda defalarca düşünmeye ihtiyacı var. Dini turizme daha mı fazla yönelsin yoksa sanayi ürünlerini mi geliştirsin? Eğitimde bilimlere erken dönemde mi yoğunlaşsın yoksa ihtisas döneminde eğilip ülkenin acil geçiş döneminde olduğunu mu duyursun?

Kimse dünyada ne olup bittiğinin farkında değil; petrole daha az dayalı yeni bir aşamaya geçmenin gerekliliği hakkında kimse şüpheye düşmüyor. Bunun için devletler, araba sanayiinde petrol pazarına büyük bir darbe indirecek o önemli geçişe karar vermemişken, vizyonun sorumlu ve bilinçli bir şekilde okunması duyuruldu. Bizim petrole olan bağımlılığımızı onların arabalar için petrolün türevlerine olan bağımlılıklarını azaltma konusunda heyecanlı bir yarış izleyeceğiz. Arabaların benzin ve mazotu bırakması, petrol çağının tamamen sona ereceği anlamına gelmez. Ancak en önemli ürün ve pazarda yani ana gelir kaynaklarından birinde gedik açacak. Bununla birlikte petrol hayatın başka alanlarında uzun süre varlığını hissettirecek. Petrol hala uçakların ve gemilerin yakıtı, elektrik jeneratörlerinin işleticisi, su arıtma ve ısıtma tesislerinin yöneticisi, yolların asfaltı ve demirden diş macununa ve şampuana hatta yapay kalplere kadar birçok sanayi ürünün ana bileşeni.

Bazılarının benzin ve mazotun 20 yıl sonra ortadan kalkacağının gerçek olmadığı ve ona olan ihtiyacın devam edeceği yönündeki itirazlarını işittim. Delilleri ise, İngiltere’de elektrikli arabaların oranının yüzde 1’i geçmemesi. Bununla birlikte bizim kastımız dünyanın kısa sürelerde nasıl değiştiğini ve çağdaş teknolojilere nasıl kucak açtığını göstermek. Zamanın hükmü, elektrikli arabalar ile de tekrar edebilir ve elektrikli araba inanılmaz bir hızla öne çıkabilir. Bize düşen buna meydan okuyup krizin üstesinden gelebileceğimize dair inancımızı korumak.